bitter end//

Bitter End bir Placebo şarkısı olmasının yanında bir dönemi işaret eder. Bir zamanı benden alıp kendisinin yaptığı için mühimdir. Şarkılar da zaten böyle bizi ele geçirir. Birkaç yıl önce ben böyle değilkenki bir zamanda çalıyordu boş bir evde. Yine çalıyor, çalmasa da. Tüm tercihlerime bitter end yazmak istiyorum demiştim. Tüm hır gür ve keyifsizliğin içinden beliren İstanbul benim için bitter end. Çünkü yine yeni bir yere dönme vakti. Başkaları ise benim ‘eve’ döndüğümü düşünüyor. Oysa kaç yıldır nereye aidiyet kurduğum belli değil. Nerelisin dediklerinde cevap vermem zorlaşıyor, çünkü ben turistliğimi üzerimden çabuk atmayı severim. Günümdeysem esnaf ile de sohbet ederim. Ama genelde olmaz bu. Benim kurulan cümleler, satıcı sululuklarını ebelemem gerekir. Haşıl haşıl haşlanan satıcıları arkamda bırakıp döndüm. Yerleşik bir düzenden sonra acı çekmeden sokaklara döndüm; ama bir tarafım sürekli evin içine akıyor. Turist barlarında onlara dönüştüğümde bile.

Yollarda olmanın hiçbir yeri acı değil. Ben çok alıştıum ama mesele benim gibi modlara karışan (mood disorder da diyorlar) birinin bir şeyleri tercih edecek oluşunda alacağı kafa karışıklıkları darbesi. Böyle zamanlarda dinlediğim şarkılar sürekli piyasadan oluyor ister istemez.

Beni konuşturdukları birileri de kesmiyor beni. Çünkü herkes kendi hayatını konuşuyor. Kendi memnuniyetini. Yine bitter end’den yeni bir ülkeye girişte bana uyruğumu soruyorlar işte.

Hayatın bazı yerlerinde rastlantı pek bir işe yaramıyor, karar veremeyince.